Nöbetçi Eczaneler
Değerli dostlar : Sabah kahvaltısında peyniri dilimliyoruz, öğlen pilavı kaşık kaşık indiriyoruz. Yemek yemek ne kadar normal, değil mi dostlar? Ama bir de öyle bir şey var ki, onu da aynı şekilde, sanki tabaktaki yemekmiş gibi, hiç düşünmeden tüketiyoruz: Kul hakkı. Evet, yanlış duymadınız. Yemek yer gibi kul hakkı yiyoruz. Hem de her gün. Peki nedir bu kul hakkı? Bir Müslümanın diğer Müslümanın hakkına girmesidir.
Malına, canına, namusuna, emeğine zarar vermektir. Ve dikkat edin, kul hakkı yemenin şekli sadece hırsızlık yapmak birilerinden bir şeyler çalmak” değildir. Kısa kısa örneklemek gerekirse Komşunuzun park yerine arabayı park ediyorsanız kul hakkı yiyorsunuz. Arkadaşınızın sırrını başkasına anlatıyorsanız kul hakkı yiyorsunuz. Esnaf terazide hile yapıyorsa, patron maaşı geciktiriyorsa, işçi işi savsaklıyorsa, hepsi kul hakkı. Gördüğünüz gibi, kul hakkı yemek o kadar yaygın ki, sanki günlük aktivite haline gelmiş. Yemek yer gibi, su içer gibi… “Bir kul hakkı aldım, bir de kahve içeyim” gibi. Peki neden bu kadar kolay kul hakkı yiyoruz? Çünkü farkında değiliz. Çünkü “ne olacak yani, herkes yapıyor” diyoruz. Çünkü “bir kereden bir şey olmaz” diyoruz. Ama o “bir kere”, her gün tekrarlanıyor. Ama işin aslı çok farklı. Çünkü kul hakkı, Allah’ın affetmeyeceği tek haktır. Allah, kendi hakkını affeder. Namaz kılmadınız mı? Tövbe edin, affeder. Oruç tutmadınız mı? Tövbe edin, affeder. Ama kul hakkı? Hayır. Kul hakkı, hakkı yenen kişinin affetmesine bağlıdır. O affetmezse, Allah bile affetmez. Düşünün: Birisi sizin hakkınızı yemiş. Siz o kişiyi affetmezseniz, Allah o kişiyi affetmez. Kıyamet gününde, o kişinin iyilikleri alınıp size verilir.
İyilikleri biterse, sizin günahlarınız alınıp ona yüklenir. Ve o kişi cennete mi cehenneme gider Yaradan bilir . Sırf sizin hakkınızı yediği için. Peki biz ne yapıyoruz? Yemek yer gibi kul hakkı yiyoruz. Sabah trafikte birinin önüne kırıyoruz. Öğlen garsona bağırıyoruz. Akşam komşuya haksız şikayet ediyoruz. Gece sosyal medyada hakaret ediyoruz. Ve sonra “Ya Rabbi, beni affet” diyoruz. Peki çözüm ne? Çözüm davranışlarımızın ve yaptıklarımızın farkında olmak.
Çözüm, “Bu yaptığım kul hakkı mı değil mi biraz empati yaparak düşünmek. Çözüm çok şükür ki kendimizde yemek yer gibi kul hakkı yemeyi bırakmak. Unutmayın: Yemek yerseniz, doyarsınız. Ama kul hakkı yerseniz, asla doymazsınız. Çünkü kul hakkı, midenizi değil, vicdanınızı yer. Allah hepimizi, yemek yer gibi kul hakkı yiyenlerden değil, kul hakkı yemekten korkanlardan eylesin. Amin. Ve unutmayın: Bir lokma kul hakkı, bin lokma helal lokmayı yakar. O yüzden, ne yediğimize değil, nasıl yaşadığımıza dikkat edelim.
Kalın sağlıcakla
