Eğer bir erkek çocuk duygularını paylaşamazsa acısını öfkesini yetersizlik düşüncesini paylaşamazsa bunu saldırganlıkla dışa vurur.
Bu yaşananlar aslında “SERT ERKEK KÜLTÜRÜ” nün bedelidir.
Toplumun “erkek ol” diye dayattığı roller; duygusuz olmayı, güçlü görünmeyi, acıyı saklamayı öğretir. Erkek çocuklar ağlamamayı öğrenirken, hissetmemeyi de öğrenir. Bu baskı, zamanla empatiyi zayıflatır, öfkeyi büyütür. İnsan kalabilmek için önce hissetmeye izin verilmesi gerekir; yoksa bastırılan her duygu başka bir yoldan taşar.
Acil olarak anne babalar ne yapabilir?
Öfke ve saldırganlığın altında yatan asıl duyguyu bulun .
Buna alan tanıyın bu duyguyu tanımlamasına izin verin ve bunu kabul edin . Örneğin çocuğunuz kırıldıysa evet şu an çok kırılmışsın bunu fark ediyorum, şu an çok üzgünsün seni anlıyorum gibi ifadeler kullanın.
Asla çocuğunuzu böyle diye aşağılamayın. Özellikle burada babalara çok önemli görevler düşüyor, baba figürü de aynı şekilde davranacak ki kendi duygusunu kabul edecek ki çocuk da bunu fark etsin ve kendi yaşamına entegre etsin.
Ve okullarda yapılan psikolojik destek yönlendirmelerini kabul edin.
Herkese güvenli sağlıklı huzurlu günler diliyorum .
Psikolojik Danışman Miraç Bayer
